Podczas procesu montażu płytek szklanych używa się klejów, które muszą szybko stwardnieć i być wolne od nieczystości. Jeśli uda się to osiągnąć, produkt może zostać wysłany. W przeciwnym razie wystąpią mikropęknięcia, napięcia na krawędziach oraz zniekształcenia optyczne, które można zaobserwować podczas kontroli – a co gorsza, również w praktyce. Przyczyną jest nierównomierny rozkład ciepła. Punkty o wysokiej temperaturze powodują gradienty termiczne, szkło „walczy” samo ze sobą, a klej stwardnia w różnych miejscach.
Na co zwracamy uwagę pod względem technicznym? Budujemy urządzenie do ogrzewania na bazie emiterów kwarcowych emitujących krótkofalowe promienie podczerwone. Emisja ciepła jest dostosowana do właściwości chemicznych kleju oraz emisyjności szkła. Cel jest taki, aby cała powierzchnia łączenia miała jednolitą temperaturę – bez gorących punktów i zimnych krawędzi. Kontrola odbywa się w zamkniętym cyklu, przy użyciu termopar umieszczonych tam, gdzie ciepło faktycznie działa, a intensywność ciepła jest dostosowana do czasu trwania procesu. Dzięki temu uzyskujemy szybkie przyspieszenie procesu, a także precyzyjną kontrolę, aby uniknąć przekroczenia okna czasowego potrzebnego do stwardnieniakleju. Moduł pasuje do standardowych otworów w konwejercie i może zastąpić elementy dostarczone przez producenta, bez konieczności modyfikacji całej linii produkcyjnej.
Dlaczego to jest ważne w praktyce? Równomierny rozkład ciepła decyduje o jakości produktu – to właśnie on zapewnia prawidłowe stwardnienie kleju. Gdy szkło jest poddawane stałej temperaturze, napięcia pozostają na niskim poziomie, a zniekształcenia są w granicach dopuszczalnych. Klej stwardnia równomiernie, dzięki czemu uzyskujemy mocne połączenie bez żadnych defektów. Zużycie energii maleje, ponieważ emitory dostarczają ciepło na żądanie, co zmniejsza straty energii w porównaniu z piecami opartymi na konwekcji. Czas cyklu też się poprawia – szybkie przyspieszenie procesu oraz wystarczająco szerokie okno czasowe umożliwiają radzenie sobie z normalnymi wahaniami grubości szkła i warstw pokrywczych.
Kilka praktycznych uwag: Instalacja jest prosta, ale dokładna kalibracja jest niezbędna. Emisory muszą być równoległe do szkła, a odległość między nimi musi być dokładnie taka, jak określono w instrukcji. Błędna kalibracja powoduje nierównomierne rozkładenie ciepła. Trzeba też utrzymywać powierzchnie kwarcowe w czystości i sprawdzać, czy lampy nie są zanieczyszczone – to wpływa na emisyjność i powoduje błędy w procesie. Oczekujmy krótkiego okresu adaptacji układu sterowania. Należy mieć pod ręką zapasowe lampy i termopary – wtedy czas przestoju wynosi kilka minut, a nie godzin.